witte-kerkje01.jpg

Van de predikant

Soms droom ik ervan...

‘Wat bezielt je?’ is ons nieuwe jaarthema na de zomer.
‘Wat bezielt mij?’ zo vraag ik mij in de aanloop naar dit thema en ons nieuwe verenigingsjaar af.

Een rotsvast vertrouwen
Ik geloof dat het kan
Om bruggen te bouwen
Soms droom ik ervan

zo zingt Guus Meeuwis¹.
Het is mijn lijflied. Bruggen bouwen, verbinding: wat word ik daar blij van! Als moeder, als vriendin, als partner, als predikant, als lerares.
Het is mijn drijfveer, het is mijn diepste verlangen. Het bezielt mij in hart en nieren.

Ik zit in de startblokken voor een nieuwe gesprekskring in mijn gemeente. ‘Als vrouwen rouwen’ heet de gesprekskring. We zullen ons buigen over Bijbelverhalen, waarin vrouwen met verlieservaringen een hoofdrol spelen. Spannend vind ik het, want sommige van de deelnemers ken ik niet en we zullen ook delen over onze eigen ervaringen van verlies, rouw en gemis. Zullen ze deze reis wel met mij willen aangaan?
Een half uur later zie ik deelnemers in groepjes heel intiem met elkaar praten. Ze delen over de vraag die ik eerst zelf, om het ijs te breken, heb beantwoord: Hoe heet jij jezelf en de ander welkom in de ontmoeting?
We ervaren hoe fijn het is om de ander en jezelf welkom te mogen heten in de ontmoeting door het delen van eigen verhalen.
Daar immers, waar we onze verhalen delen over wat ons ten diepste beweegt, die grote verhalen over geloof, hoop en liefde en onze eigen verhalen over kwetsbaarheid, over verlangen, over pijn, verdriet en vreugde, daar begint bezield verband.
Bezield verband is volgens Huub Oosterhuis daar waar mensen in vrijheid en veiligheid mogen vertellen over hun eigen dromen en passies en elkaar daar vinden waar ze dezelfde dromen delen. Ook als het gaat over nare, kapotte dromen of het ontbreken ervan. Ook als die getuigen van pijn en verdriet . Juist dan. Weergegeven in verhalen, gedichten, liederen, idealen, rituelen.
Soms droom ik ervan....

al die hoofden
zoveel zinnen
uiten vreugde
en verdriet

wie geraakt wordt
diep van binnen
is een mens
die werkelijk ziet

en waar mensen
soms heel even
samen kijken
hand in hand

samen dromen
hopen leven
daar begint
bezield verband²

¹ Uit: Laat mij in die waan, Guus Meeuwis
² Uit: Rafelranden van licht, Evelijne Swinkels-Braaksma

En mijn gedachten gaan terug naar die leerlingen van mij.
Ik gaf levensbeschouwelijk onderwijs aan leerlingen die van huis uit op gebied van religie en zingeving weinig hadden meegekregen. ‘Wat gaan we vandaag doen, juf?’ was hun begroeting als ik hen bij de deur van mijn lokaal stond op te wachten. Ze waren nieuwsgierig, leergierig, en niet gehinderd door allerlei dogmatische bagage in hun rugzak vroegen ze in hun ‘multi-culti-klas’ elkaar de hemd van het lijf:

wat zeg jij dan als je tot Allah bidt,
wat doe jij in de kerk,
wat vieren jullie eigenlijk met Pasen,
waarom is jouw broertje kaalgeschoren bij zijn geboorte,
waarom mag ik jouw haar niet zien?

Vragen was spannend. ‘Van vragen word je slim’ hadden we aan het begin van het schooljaar afgesproken.
Wat leerden ze veel, van en aan elkaar... En wat heb ik zelf ook veel geleerd van de onbevangen openheid van deze jongeren.
Soms droom ik ervan....

Wat als we onszelf in deze wereld nu eens opnieuw als leerlingen beginnen te zien?
Als we deze lerende houding aannemen, dan is de dialoog met andere religies opeens ook heel inspirerend. Dan vragen we aan elkaar: kan ik van jou misschien iets leren?Of: valt er hier nog iets te leren?
Zei Jezus zelf ook niet: Maak leerlingen?
Wanneer je die houding aanneemt, ben je je bewust van het feit dat je zelf nog volop in ‘ontwikkeling’ bent, nog volop op zoek, en sta je open voor alles wat op je weg komt. Leergierig op zoek en open voor wat anderen ons te vertellen hebben aan ervaringen, aan meningen.
Dan wordt ook geloven een zoektocht. Dan gaan we elkaar vragen stellen en delen we onze verhalen.
Soms droom ik er van....

Drie paar donkere ogen kijken ons aan. Open, nieuwsgierige ogen.
Maandelijks zitten we hier in de moskee bij elkaar: drie leden van dit islamitische gebedshuis, de voorzitter van de Raad van Kerken van onze stad, twee mensen van de kerk, die wij hier ‘de Vrijzinnige Katholieken’ noemen, en ik, samen met een lid van mijn Vrijzinnige Geloofsgemeenschap. Ontmoeting en uitwisseling staan op de agenda. Deze avond hebben we het over bidden. Hoe we daarover van elkaar kunnen leren. Hún discipline en ónze vrije vorm. Wat een prachtige combinatie, zo constateren we. En we drinken thee. Lekker warm. Net als onze ontmoeting.
In Berlijn gaan joden, moslims en christenen met elkaar één gemeenschappelijk huis bouwen. Onder één dak zullen dan een synagoge, een moskee en een kerk te vinden zijn. Het wordt het Huis van de Ene. Zo kan het dus ook! Zou het geloof in die Ene God soms ook verbindend kunnen werken? Ik geloof dat het kan ...

Een rotsvast vertrouwen
Ik geloof dat het kan
Om bruggen te bouwen
Soms droom ik ervan

Ds. Evelijne Swinkels-Braaksma

 

Zoeken

ANBI

Afdeling Baarn van de
Vrijzinnigen Nederland

Kampstraat 8
3741 AR Baarn
RSIN: 800-11390

 

Facebook Image

Bestuur

G.J. Oldekamp Voorzitter

Ch. J. Switzer Secretaris
Tel.: 06 23051924

A.M. Janson-Snel Penningmeester

H.J. Staverman lid

De bestuurders zijn onbezoldigd.

De voorgangers worden bezoldigd conform Centrale regeling van het hoofdbestuur te Amersfoort.

De balans, de staat van baten en de toelichting kunt u hier downloaden.

Predikant

Ds. Evelijne Swinkels-Braaksma

Reinoutsgaarde 26
3436 RB Nieuwegein

Verhuur Witte Kerkje: 

Mw. Annemieke van der Poel,

email

baarn24.jpg
© 2016 Witte kerkje Baarn